Sprzęgło
1 – tarcza, 2 – część napędowa, 3 – łożysko wyciskowe, 4 – dźwignia wyciskowa sprzęgła, 5 – tuleja łożyska wyciskowego, 6 – linka sterownicza, 8 – element podporowy obudowy
Sprzęgło (od stycznia 1988)
1 – skrzynia biegów, 2 – tarcza sprzęgła, 3 – część prowadząca sprzęgła, 4 – łożysko wyciskowe, 5 – oś, 6 – tuleje, 7 – dźwignia, 8 – sworzeń, 9 – obudowa
Sprzęgło składa się z tarczy sprzęgłowej, napędu sprzęgła z płytą dociskową i mechanizmu zwalniającego. Mechanizm wyłączający jest mechaniczny i sterowany za pomocą samonastawnej linki. Tarcza sprzęgła zamontowana jest pomiędzy kołem zamachowym a tarczą dociskową sprzęgła i porusza się wzdłuż wielowypustów wałka wejściowego skrzyni biegów.
Zespół sprzęgła głównego przykręcony jest do koła zamachowego. Gdy silnik pracuje, moment obrotowy przenoszony jest z wału korbowego poprzez koło zamachowe i tarczę sprzęgła, która jest zaciśnięta pomiędzy kołem zamachowym a tarczą dociskową, na wałek wejściowy skrzyni biegów. Tarcza sprzęgła wyposażona jest w tłumik drgań skrętnych i okładziny bezazbestowe.
Aby rozłączyć silnik od skrzyni biegów konieczne jest odsunięcie płyty dociskowej od tarczy sprzęgła. W samochodach Peugeot stosowane są dwa różne mechanizmy zwalniania sprzęgła. Pierwszym typem jest typ konwencjonalny, w którym łożysko oporowe zamontowane jest na wałku wejściowym skrzyni biegów. W drugim typie łożysko wyciskowe stanowi integralną część głównego zespołu sprzęgła.
Jako część zamienną dostarczana jest zunifikowana obudowa sprzęgła, co pozwala na zastosowanie obu rozwiązań. W pierwszym przypadku (z dźwignią zwalniającą) ważne jest, aby użyć przegubu kulowego dopasowanego do średnicy tarczy. Wartości charakterystyczne wymiarów regulacyjnych sprzęgła pozostały niezmienione.
Po naciśnięciu pedału sprzęgła linka przesuwa się i obraca widełki wysprzęglające znajdujące się w górnej części widełek. Widełki obracając się, ściskają sprężyny dociskowe i odsuwają płytkę dociskową od tarczy sprzęgła.
Od stycznia 1988 roku dźwignia sprzęgła została zastąpiona specjalną osią przechodzącą przez obudowę sprzęgła i sterowaną bezpośrednio za pomocą linki (bez dźwigni pośredniej).
W miarę zużywania się okładzin ciernych tarczy sprzęgła, zwiększa się wysokość pedału sprzęgła, dlatego należy wyregulować linkę sprzęgła, aby zapewnić prawidłowe działanie sprzęgła. Natomiast od połowy 1994 roku zaczęto stosować linkę sprzęgła z automatyczną regulacją (można go zainstalować również na starszych modelach). Regulator automatyczny znajduje się w środkowej części linki sprzęgła.