Ogólne wymagania dotyczące naprawy samochodu (Peugeot 206)

Większość usterek układów i zespołów mechanicznych w trakcie eksploatacji powstaje na skutek procesów tarcia, odkształceń elementów, starzenia się materiałów części itp. Te i inne procesy prowadzą do zużycia i uszkodzenia części. Proces zużycia dzieli się zazwyczaj na trzy okresy: docieranie; normalne zużycie; zużycie krytyczne.

W procesie docierania następuje intensywne zużycie elementów trących, w wyniku czego mikrochropowatość powierzchni współpracujących maleje, powierzchnia styku się zwiększa, obciążenia jednostkowe maleją, tempo zużycia zwalnia i przechodzi w zużycie normalne.. Okres normalnego zużycia charakteryzuje się stosunkowo niewielkim tempem wzrostu szczeliny w styku, jednak po osiągnięciu pewnej szczeliny tempo zużycia gwałtownie wzrasta, co oznacza początek okresu zużycia krytycznego. Eksploatacja urządzenia ze znacznym zużyciem prowadzi do usterek, których naprawa często okazuje się niemożliwa. Podczas eksploatacji niezwykle istotne jest dokonywanie napraw urządzenia przed wystąpieniem krytycznego zużycia. Jednocześnie koszty naprawy będą znacznie niższe niż w przypadku naprawy urządzenia z krytycznym zużyciem.

Przed podjęciem decyzji o naprawie konieczne jest zdiagnozowanie stanu połączeń w podzespołach. Z reguły diagnostykę przeprowadza się na podstawie pośrednich objawów, takich jak zwiększony hałas, wibracje, zużycie oleju, przebicie gazu w skrzyni korbowej, utrata mocy itp. W celu uzyskania lepszej diagnostyki konieczne jest rozebranie jednostki, umycie części, poddane kontroli i odpowiednim pomiarom. Na podstawie wyników kontroli i pomiarów podejmowana jest decyzja o kontynuowaniu eksploatacji bez naprawy lub o konieczności jej naprawy. W takim przypadku należy wziąć pod uwagę następujące kwestie: jeżeli rzeczywiste wymiary części mieszczą się w polach tolerancji dozwolonych w niniejszej instrukcji, wówczas możliwa jest dalsza eksploatacja urządzenia bez konieczności naprawy; jeżeli wymiary wykraczają poza zakres tolerancji, konieczna jest naprawa. Rozszerzenie pól tolerancji podanych w niniejszym Przewodniku należy traktować jako okazję do wykorzystania pozostałych zasobów jednostki bez przywracania dopasowania. W przypadku naprawy urządzenia podczas przywracania połączeń nie dopuszcza się rozszerzenia pól tolerancji poza ustalone wartości. Technologię naprawy dzieli się zazwyczaj na cztery etapy prac:

demontaż - mycie;
kontrola - sortowanie;
naprawa sama w sobie: przywrócenie mikro- i makrogeometrii powierzchni części oraz jej właściwości fizycznych i mechanicznych;
montaż z wstępną kontrolą części wchodzących do pracy.

Operacje demontażu i mycia przeprowadzane są w kilku etapach: mycie zewnętrzne urządzenia, częściowy demontaż, mycie urządzenia, demontaż na części, mycie i czyszczenie części. Przed kontrolą i sortowaniem wszystkie części muszą zostać dokładnie oczyszczone z brudu i osadów węglowych, odtłuszczone, umyte i wysuszone (sprężone suche powietrze). Wyczyść kanały i otwory olejowe w częściach, przepłucz pod ciśnieniem i przedmuchaj sprężonym powietrzem.

Części wykonanych ze stopów aluminium i cynku nie wolno myć w roztworach alkalicznych, stosowanych do mycia części stalowych i żeliwnych, ponieważ aluminium i cynk rozpuszczają się w alkaliach.

Podczas kontroli części, poprzez oględziny zewnętrzne wykrywane są pęknięcia, wgniecenia, ubytki i inne uszkodzenia. Sprawdź, czy w newralgicznych częściach nie występują pęknięcia, używając defektoskopu. Należy kontrolować wymiary części w obszarach największego zużycia. Zęby kół zębatych zużywają się nierównomiernie, dlatego przy ich sprawdzaniu należy zmierzyć co najmniej trzy zęby umieszczone pod kątem 120°.

Ze względu na konieczność zagwarantowania prawidłowej pracy przekładni zębatych w całym okresie międzyremontowym nie dopuszcza się wykruszeń zębów ani łuszczenia się powierzchni roboczej zębów na skutek zmęczenia materiału.

Zespołów takich jak korbowód z pokrywą korbowodu, blok cylindrów z pokrywami łożysk głównych, koła zębate skrzyni biegów oraz koła zębate przekładni głównej nie można rozmontować. Można zdemontować pozostałe zespoły montażowe, ale jeśli zdecydujemy się na dalsze użytkowanie współpracujących elementów bez naprawy, to nie zaleca się ich demontażu.

W przypadku wszystkich napraw wykonywanych poprzez spawanie i napawanie, spoina nie może zawierać wtrąceń żużla, obszarów niespawanych, podtopień ani innych wad. Po spawaniu należy oczyścić spoinę. Usuń nadmiar metalu, aby nie przeszkadzał w montażu pasujących części.

Otwory ze zużytymi lub uszkodzonymi gwintami odnawia się poprzez nacięcie gwintu o większym rozmiarze naprawy lub poprzez spawanie otworów, a następnie nacięcie gwintu o nominalnym rozmiarze, a także poprzez montaż wkładek i wkładek gwintowanych spiralnie. Ze względu na jakość renowacji i koszty robocizny preferowane jest stosowanie wkładek gwintowanych. Części dostarczone do montażu muszą być czyste i suche. Jednorazowe, samoblokujące się gwintowane elementy złączne należy wymienić na nowe. Jeżeli przy montażu starych elementów nie ma możliwości zastosowania nowych elementów samoblokujących, należy je wcześniej zabezpieczyć przed odkręceniem.

Podczas montażu należy zamontować nowe uszczelki i pierścienie uszczelniające. Podczas montażu powierzchnie trące części muszą być smarowane czystym olejem. Podczas montażu mankietów gumowych należy nasmarować ich powierzchnię roboczą, aby zapobiec uszkodzeniom podczas montażu. W przypadku montażu mankietów z korpusem metalowym, gniazdo mankietu należy posmarować cienką warstwą środka uszczelniającego.

Montaż podzespołów i zespołów należy wykonywać zgodnie z niniejszą Instrukcją. Przed montażem należy sprawdzić wymiary części tworzących pasowania za pomocą przyrządu pomiarowego.

Podczas montażu części, które w położeniu skrzyżowania mają ruchomą powierzchnię, należy zapewnić ich swobodny względny ruch bez zacinania się. Tuleje, pierścienie łożysk kulkowych i wałeczkowych montuje się za pomocą trzpieni. Przy naciskaniu łożysk siła nie może być przenoszona za pośrednictwem kulek lub rolek. Narzędzia zaciskowe muszą przylegać do zaciskanego pierścienia. Siła nacisku musi pokrywać się z osią łożyska, aby uniknąć odkształcenia pierścieni.

Jeżeli warunki montażu przewidują, że montaż elementów krytycznych odbywa się za pomocą uderzeń młotka, konieczne jest stosowanie trzpieni i młotków z metali kolorowych, tworzyw sztucznych, gumy, a także przyrządów i uszczelek do wciskania elementów.

Klucze muszą być mocno osadzone w rowkach klinowych wałów za pomocą młotka lub trzpienia z metalu nieżelaznego. Nie dopuszcza się luzu klinów w rowkach trzonka.

Szpilki muszą być wkręcone w gwintowane otwory mocno, bez luzu. Części powinny swobodnie pasować do kołków. Mocowanie zespołu lub części za pomocą kilku nakrętek lub śrub powinno odbywać się równomiernie po całym obwodzie - najpierw wstępnie, a następnie ostatecznie. Wszystkie nakrętki i śruby połączeń muszą być dokręcane z takim samym momentem dokręcania. We wszystkich przypadkach przewidzianych w Instrukcji należy używać kluczy umożliwiających ograniczenie momentu dokręcania.

Poniżej znajduje się lista zawierająca minimalne standardowe narzędzia wymagane do wykonywania operacji demontażu, rozmontowania, naprawy, montażu i instalacji podzespołów i zespołów pojazdu: