Zaznacz położenie sprzęgła względem koła zamachowego na wypadek, gdyby konieczna była ponowna instalacja sprzęgła. W tym celu stosuje się stempel, którym uderza się w sprzęgło i koło zamachowe.
Równomiernie i na krzyż luzować sześć śrub sprzęgła, aż sprężyny zostaną poluzowane. Jednocześnie należy uniemożliwić obrót koła zamachowego.
Zdejmij sprzęgło i wyciągnij tarczę napędową. Silnik będzie wówczas wyglądał tak, jak pokazano na rysunku 176. Jeżeli sprzęgło zablokuje się na sworzniach koła zamachowego (2), można użyć śrubokręta, aby ostrożnie odsunąć sprzęgło od koła zamachowego. Należy zwrócić uwagę, że dłuższa strona piasty tarczy napędzanej jest zwrócona w stronę przekładni, tj. na zewnątrz. Należy o tym pamiętać i wziąć to pod uwagę podczas instalacji.
Rysunek 176. Demontaż sprzęgła i tarczy napędzanej. Śruby (1) w silnikach typu TU dokręca się momentem 15 Nm, a w silnikach typu XU momentem 20 Nm. Kołki centrujące (2) wchodzą w otwory w tarczy napędowej sprzęgła.
[Źródłem artykułu jest strona internetowa: PEUGEOTBOOK]
Natychmiast wytrzyj wewnętrzną stronę koła zamachowego szmatką i sprawdź jego powierzchnię roboczą. Jeśli tarcza napędowa jest zużyta aż do łbów nitów, istnieje prawdopodobieństwo, że nity uszkodziły powierzchnię koła zamachowego lub tarczę napędową.
W przypadku konieczności rozłączenia silnika i skrzyni biegów, w celu jego sprawdzenia należy wymontować sprzęgło. Jeśli powierzchnia bieżna koła zamachowego nie wydaje się być w idealnym stanie, należy skorzystać z okazji i zdemontować koło zamachowe w celu jego odnowienia. W tym przypadku maksymalna dopuszczalna grubość usuniętego materiału wynosi 0,5 mm. Aby utrzymać siłę zacisku, należy usunąć taką samą grubość materiału z sąsiedniej powierzchni sprzęgła.