Głowica cylindra — demontaż, czyszczenie i montaż (Peugeot 305)

1. Z głowicą cylindra zdjętą (zobacz poprzednią sekcję) zdejmij wałek rozrządu.

2. Wyjmij popychacze wraz z podkładkami i ułóż je w taki sposób, aby uniknąć pomyłki (zobacz zdjęcie).



3. Odłącz pozostałe przewody obejściowe paliwa i wykręć wtryskiwacze. Zdejmij specjalne podkładki.

4. Odłącz przewody od świec żarowych i odkręć je.

5. Odkręć nakrętki i śruby, a następnie zdejmij głowice cylindrów, kolektory dolotowe i wydechowe. Zdejmij uszczelki kolektora wydechowego.

6. Za pomocą kompresora sprężyn zaworowych naciśnij płytkę sprężynową jednego z zaworów, aby uzyskać dostęp do sprężyn zaworowych. Zawory są głębokie, więc może być konieczne przedłużenie końca sprężarki sprężyn zaworowych za pomocą rurki z wyciętym "okienkiem", aby uzyskać dostęp do sprężyn zaworowych. Zdejmij krakersy i sprężarkę sprężyn zaworowych. Zdejmij pierścień ustalający zaworu, dużą i małą sprężynę zaworową oraz gniazdo sprężyny, a następnie wyciągnij zawór z głowicy cylindra (zobacz zdjęcia). Powtórz powyższą procedurę dla pozostałych 7 zaworów, rozmieszczając zawory i powiązane z nimi części w celu uniknięcia pomyłki. W razie konieczności wyjmij zaślepkę z otworu rozrządu.

Uwaga: Dotyczy modeli wyprodukowanych od 1989 r (tj. mniej więcej od września 1988 r.) zawory posiadają jedną sprężynę zamiast dwóch stosowanych dotychczas).

Modyfikacje zaworów wydechowych i gniazd zaworowych w późniejszych modelach

Od końca 1992 roku wszystkie silniki były wyposażone w te same zawory wydechowe i gniazda zaworowe, co silnik XUD9TE. Aby zmieścić grubszą głowicę zaworu wydechowego przy zachowaniu tego samego stopnia sprężania, gniazda zaworów wydechowych zostały zagłębione o 2,5 mm zamiast poprzednich 2,0 mm.

Głowice cylindrów z nowymi zaworami wydechowymi i gniazdami można rozpoznać po rowku o średnicy 9,0 mm w uchu nad świecą żarową (w starszych silnikach średnica rowka wynosi 7,0 mm).

Oznaczenia na nowych typach zaworów wydechowych można znaleźć w. na rysunku D 8.7.



8. Wyczyść wszystkie części i sprawdź, czy nie są zużyte. Przygotuj nowe uszczelki głowicy cylindra, kolektorów, pokrywy zaworów i obudowy termostatu. Sprawdź głowicę pod kątem pęknięć i innych uszkodzeń.

9. Za pomocą linijki i szczelinomierzy sprawdź, czy powierzchnia głowicy cylindra nie jest zniekształcona po przekątnej i wzdłuż krawędzi (zobacz zdjęcie i rysunek 1.10). Nie należy umieszczać linijki nad komorami wirowymi, gdyż mogą one wystawać ponad powierzchnię głowicy cylindra. Jeżeli odkształcenie przekroczy dopuszczalne granice, głowicę można przeszlifować (wyprodukowane przez specjalistę). Należy również przeszlifować gniazda zaworowe i komory wirowe, a pod sprężynami zaworowymi należy zamontować specjalne podkładki. Głowicę, której nie można przywrócić do normalnego stanu przez szlifowanie lub w której wałek rozrządu nie obraca się swobodnie, należy wymienić.




10. Sprawdź gniazda zaworów i komory wirowe pod kątem przypaleń i pęknięć (zobacz zdjęcie). Zarówno siedzisko, jak i dętki można wymienić, jednak czynność tę powinien wykonać specjalista.



11. Za pomocą czujnika zegarowego sprawdź, czy wysunięcie komór wirowych nie przekracza określonych granic (patrz Specyfikacje i fotografie).




12. Sprawdź każdy zawór pod kątem odkształceń, przepaleń, pęknięć i prawidłowego dopasowania do tulei prowadzącej. Nadmierny luz zaworowy w tulei może być spowodowany zużyciem samego zaworu lub tulei. Aby to ustalić, należy zmierzyć trzonek zaworu mikrometrem lub spróbować zamontować nowy zawór w tulei.

13. Prowadnice zaworowe można wymienić, ale czynność ta wymaga użycia specjalnej prasy i rozprężarki i powinna być wykonywana przez specjalistę.

14. Drobne uszkodzenia powierzchni uszczelniającej głowic zaworów można usunąć podczas szlifowania. Poważniejsze usterki wymagają przeszlifowania zaworów lub ich wymiany. Po oszlifowaniu zaworów należy sprawdzić za pomocą czujnika zegarowego, czy głowice zaworów nie są bardziej zagłębione w stosunku do powierzchni głowicy cylindra niż jest to konieczne Specyfikacje.





15. Nowe lub przeszlifowane zawory i gniazda należy docierać w następujący sposób: (jeżeli zawory dobrze przylegają do gniazd, można obejść się bez grubej pasty polerskiej).

16. Obróć głowicę cylindra i podeprzyj ją bezpiecznie. Nanieść niewielką ilość grubej pasty karborundowej na uszczelkę głowicy zaworu, włożyć zawór do tulei prowadzącej i docisnąć go do gniazda ruchami półobrotowymi. Do tego celu używa się zazwyczaj specjalnego narzędzia do docierania zaworów (zobacz zdjęcie). Należy od czasu do czasu podnosić zawór w celu rozprowadzenia pasty.



17. Gdy na gnieździe zaworu i głowicy pojawią się matowe paski, wytrzyj pastę i powtórz cały proces z użyciem drobnej pasty karborundowej.

18. Po zeszlifowaniu wszystkich zaworów należy usunąć wszelkie ślady pasty polerskiej, najpierw szmatką nasączoną naftą, a następnie czystymi, suchymi szmatkami. Jeżeli jest to możliwe, przedmuchaj zawory, gniazda i tuleje prowadzące sprężonym powietrzem.



19. Sprawdź sprężyny zaworowe pod kątem zużycia zmęczeniowego i, jeśli to możliwe, porównaj ich długość z długością nowych sprężyn. Jeżeli silnik pracował intensywnie, zaleca się wymianę sprężyn bez względu na ich stan.

20. Sprawdź popychacze i ich kanały pod kątem zużycia i innych uszkodzeń.

21. Sprawdź łożyska wałka rozrządu w głowicy cylindrów i pokrywach. Sprawdź wałek rozrządu.

22. Sprawdź szpilki kolektora i pokrywy łożysk wałka rozrządu. W razie konieczności wymień je przy pomocy specjalnego ściągacza do szpilek lub za pomocą 2 nakrętek nakręconych na odsłoniętą część gwintu szpilki. Jeśli przypadkowo wyjmiesz szpilkę, która jest w dobrym stanie, powinieneś zamontować ją z powrotem po wyczyszczeniu gwintu i nasmarowaniu go środkiem blokującym gwinty.

23. Rozpocznij montaż od nasmarowania trzonu pierwszego zaworu olejem. Połóż głowicę cylindra na boku, włóż zawór do tulei prowadzącej i zamontuj gniazdo sprężyny, a następnie dużą i małą sprężynę zaworową (z jakiejkolwiek strony) i talerz sprężynowy.

24. Ściśnij sprężyny za pomocą sprężarki sprężyn zaworowych i zamontuj sprężyny sprężynowe. Nałóż odrobinę smaru na krakersy, aby łatwiej przykleiły się do trzonka zaworu, a następnie ostrożnie zwolnij sprężyny. Zdejmij sprężarkę sprężyn zaworowych.

25. Powtórz powyższą procedurę dla pozostałych 7 zaworów. Wymień zaślepkę otworu rozrządu (jeśli to zostało sfilmowane).

26. Zamontuj kolektory dolotowy i wydechowy z nowymi uszczelkami i stopniowo dokręcaj ich nakrętki.

27. Zamontuj świece żarowe i dokręć je wymaganym momentem (zobacz rozdział 3). Podłącz przewody do świec zapłonowych.



28. Zamontuj wtryskiwacze wraz z podkładkami i dokręć je wymaganym momentem (zobacz rozdział 3). Podłącz przewody obejściowe paliwa.

29. Nasmaruj popychacze olejem i włóż je do kanałów wraz z podkładkami regulacyjnymi. Sprawdź, czy wszystkie popychacze i podkładki znajdują się w swoich oryginalnych pozycjach i czy podkładki są skierowane w dół, zgodnie z oznaczonym rozmiarem. Zanotuj grubość wszystkich podkładek zgodnie z ich położeniem, aby ułatwić późniejszą regulację luzu zaworowego.

30. Zamontuj wałek rozrządu.

Silnik XUD7T/L – modyfikacje

1. Od końca 1992 roku silnik XUD7T montowany w modelach 205 i 309 został zmodyfikowany tak, aby spełniał nowe europejskie przepisy dotyczące kontroli emisji. Zmodyfikowany silnik oznaczono jako XUD7T/L, gdzie "L" wskazuje poziom kontroli emisji. Modele wyposażone w zmodyfikowany silnik mają następujące oznaczenie na tabliczce znamionowej:

• 205 modeli 1CV2P
• 309 modeli bez klimatyzacji 1CV2M
• 309 modeli z klimatyzacją 1CV2N

2. Zmodyfikowany silnik jest wyposażony w pompę paliwa wysokiego ciśnienia i wtryskiwacze Lucas. Uchwyty wtryskiwaczy mają dwa kolorowe oznaczenia – jeden z boku uchwytu, wskazujący kalibrację wtryskiwacza, a drugi (zielony pierścień na górze wtryskiwacza), wskazujący, że wtryskiwacz zapewnia poziom kontroli emisji "L".

Uszczelniacze trzonków zaworowych – wszystkie silniki mające w oznaczeniu literę "L"

3. Wszystkie silniki z literą "L" w oznaczeniu (w tym XUD7T/L), posiadają zaślepki zgarniające olej do zaworów wlotowych i wylotowych. Niezależnie od stanu, nasadki te należy wymienić po każdym wyjęciu zaworu. Poza tym procedura ponownego montażu pozostaje taka sama jak w przypadku wcześniejszych modeli.