Układ chłodzenia — silnik diesla d9b (Peugeot J5)

Układ chłodzenia odprowadza ciepło silnika przez chłodnicę do układu ogrzewania wnętrza pojazdu. Do chłodzenia stosuje się płyn chłodzący zawierający składniki antykorozyjne i przeciwzamarzaniowe (zwykłe towary wytwarzane). Pompa wodna, napędzana wałem korbowym za pośrednictwem paska rozrządu, rozprowadza płyn chłodzący przez różne węże i kanały. Zbiornik wyrównawczy służy do uwalniania gazów z układu chłodzenia. Chłodnica wodna o dużej powierzchni chłodzącej w normalnych warunkach pracy jest chłodzona przez napływający strumień powietrza, a przy dużym obciążeniu cieplnym jest dodatkowo przedmuchiwana przez wentylator. Wentylator znajduje się na przedniej stronie chłodnicy.

Włączanie i wyłączanie wentylatora odbywa się za pomocą przełącznika temperaturowego znajdującego się u dołu grzejnika. Aby szybko rozgrzać silnik do temperatury roboczej wynoszącej około 80°C, układ chłodzenia został podzielony termostatem na duży i mały obwód chłodzenia. Ten regulator zależny od temperatury steruje przepływem środka chłodzącego. Wypełniona woskiem tuleja i sprężyna zapewniają ruch obu płytek zaworowych w termostacie. Podczas nagrzewania, przy temperaturach poniżej 83°C, zawór termostatyczny zamyka dopływ płynu chłodzącego do chłodnicy. Zawór obejściowy po drugiej stronie termostatu powoduje natychmiastowy powrót płynu chłodzącego do pompy wodnej, skąd jest on ponownie wprowadzany do silnika. Ten niewielki obwód zapewnia szybkie nagrzanie silnika, układu grzewczego, a także osiągnięcie temperatury roboczej silnika.



W temperaturach od 85 do 100°C ciecz częściowo przedostaje się do chłodnicy, natomiast droga do pompy wodnej pozostaje mniej lub bardziej otwarta. Umożliwia to zmieszanie zimnego płynu chłodzącego z chłodnicy z ciepłym płynem chłodzącym przed dostaniem się do silnika. Dzięki temu silnik nie jest bezpośrednio narażony na działanie zimnego płynu chłodzącego.

Gdy temperatura płynu chłodzącego osiągnie 100°C, główny zawór termostatu otwiera się całkowicie, a zawór obejściowy zamyka się. Cały płyn chłodzący przepływa przez chłodnicę, gdzie jest stale chłodzony.

Aby zwiększyć wydajność płynu chłodzącego podczas nagrzewania, układ chłodzenia jest poddawany ciśnieniu do 1,0 bara. Ciśnienie to jest utrzymywane przez sprężynową płytkę w korku chłodnicy. Na skutek obecności ciśnienia i użycia środka zapobiegającego zamarzaniu, temperatura wrzenia płynu chłodzącego wzrasta. W przypadku przekroczenia maksymalnego ciśnienia następuje otwarcie zasuwy odcinającej w pokrywie i uwolnienie ciśnienia z układu.

Z biegiem czasu dodatek antykorozyjny w płynie chłodzącym przestaje być skuteczny, dlatego należy regularnie wymieniać płyn chłodzący. Średnio rzecz biorąc, należy się spodziewać konieczności wymiany filtra co 3 lata.

[Źródło dostępne tutaj: PEUGEOTBOOK]

Dodatkowe informacje o termostacie. Wyłącznik temperaturowy 97) na rysunku 281 jest czujnikiem alarmu ostrzegającym o niedopuszczalnym przegrzaniu silnika. Przełącznik (8) pełni funkcję wskaźnika temperatury na desce rozdzielczej.



W skład układu chłodzenia wchodzi również chłodnica oleju (10), zamontowana pomiędzy filtrem oleju a blokiem cylindrów i połączona z układem chłodzenia za pomocą dwóch węży. Element grzewczy służący do podgrzewania oleju napędowego umieszczony jest na przyłączu wlotowym układu chłodzenia. Podgrzewa zimne paliwo i ułatwia rozruch silnika.