Sprawdzanie składu spalin (Peugeot Partner I)

Modele z silnikami benzynowymi

Uwaga 1. Poniżej przedstawiono normy dotyczące zawartości szkodliwych zanieczyszczeń w spalinach pojazdów z silnikami benzynowymi, obowiązujące w Rosji w momencie sporządzania niniejszego Przewodnika. Normy te reguluje norma GOST R 52033-2003, wprowadzona w życie 01.01.2004 r. w celu zastąpienia poprzednio obowiązującej normy GOST 17.2.2.03-87.

Uwaga 2. W GOST stosuje się następującą terminologię:

• Dwuskładnikowy układ neutralizacji spalin – układ, który redukuje zawartość spalin, głównie tlenku węgla i węglowodorów, bez sprzężenia zwrotnego na skład mieszanki roboczej.
• Trójskładnikowy układ oczyszczania spalin – układ zamknięty (przez współczynnik nadmiaru powietrza A), zapewnienie redukcji zawartości tlenku węgla, węglowodorów i tlenków azotu w spalinach. Zawartość tlenku węgla (CO) i węglowodorów (HC) w spalinach pojazdów samochodowych oznacza się przy silniku pracującym na biegu jałowym dla dwóch prędkości wału korbowego określonych przez producenta danego modelu: minimalnej (n_min) i wzrosła (n_nos).

Jeżeli takie dane nie są dostępne, wówczas sprawdzenie przeprowadza się w następujących warunkach:

• Wartość n_min nie powinno przekraczać 1100 min⁻¹
• Wartość n_nos ustawić w granicach:

2500—3500 min⁻¹ dla samochodów osobowych. nie jest wyposażony w układ neutralizacji spalin; 2000—3500 min⁻¹ dla pojazdów wyposażonych w układ oczyszczania spalin.



Do wykonania tej pracy potrzebny będzie analizator spalin o błędzie względnym nie większym niż 6%:

• dla modeli nie wyposażonych w systemy neutralizacji lub wyposażonych w system dwuskładnikowy (utleniający) systemy neutralizacji.
• — dwukanałowy analizator gazów przeznaczony do pomiaru zawartości tlenku węgla (CO) i węglowodorów (CH);
• dla modeli wyposażonych w trzyskładnikowe systemy neutralizacji;
• czterokanałowe analizatory gazów przeznaczone do pomiaru zawartości CO, CH, dwutlenku węgla (CO₂) i tlenu (O₂).

Analizatory gazowe czterokanałowe można również stosować do wykonywania pomiarów w pojazdach niewyposażonych w układy neutralizacji lub wyposażonych w dwuskładnikowe układy neutralizacji.

Jeśli nie posiadasz takiego urządzenia i nie możesz go pożyczyć na jakiś czas, niemal każdy warsztat samochodowy wykona tę czynność za rozsądną opłatą.

Przed rozpoczęciem pomiarów należy sprawdzić, czy pojazd jest wyposażony w systemy i urządzenia ograniczające emisję szkodliwych substancji. Jeżeli rzeczywista konfiguracja pojazdu nie zgadza się z tą podaną przez producenta, nie ma sensu dokonywać pomiarów – nie przejdziesz przeglądu technicznego.

Przed przystąpieniem do pomiarów silnik pojazdu musi być rozgrzany do temperatury nie niższej niż temperatura robocza oleju silnikowego lub płynu chłodzącego podana w instrukcji obsługi pojazdu, jednak nie niższej niż 60°C.

Po rozgrzaniu silnika należy przygotować samochód do pomiarów w następującej kolejności:

• zamontuj dźwignię zmiany biegów (lub selektora trybu jazdy dla samochodów z automatyczną skrzynią biegów) do pozycji neutralnej:
• zaciągnij hamulec postojowy i wyłącz silnik;
• podłącz czujniki obrotomierza i wskaźnika temperatury oleju (jeśli jest w zestawie sprzętu pomiarowego);
• włożyć sondę do pobierania próbek gazu do rury wydechowej pojazdu na głębokość co najmniej 300 mm od miejsca nacięcia (gdy rura wydechowa jest przecięta pod kątem, głębokość mierzy się od krótszej krawędzi cięcia).

W przypadku modeli niewyposażonych w układ oczyszczania spalin pomiary należy wykonywać w następującej kolejności:

• przed dokonaniem pomiarów należy sprawdzić i ustawić wskazania analizatora gazu na zero na skalach pomiaru CO i HC;
• uruchom silnik, naciskając na pedał przepustnicy, należy zwiększyć prędkość obrotową wału silnika n_nos i pracuj w tym trybie przez co najmniej 15 sekund;
• zwolnij pedał gazu, ustaw minimalne obroty silnika n_min i nie wcześniej niż po upływie 30 sekund dokonać pomiaru zawartości tlenku węgla CO i węglowodorów HC;
• ustaw prędkość obrotową silnika na wysoką_min i nie wcześniej niż po 30 sekundach zmierzyć zawartość CO i HC.

W pojazdach wyposażonych w układ oczyszczania spalin pomiary należy wykonywać w następującej kolejności:

• przed dokonaniem pomiarów należy sprawdzić i ustawić wskazania analizatora gazu na zero na skalach pomiaru CO, HC i CO₂;
• uruchom silnik naciskając pedał gazu, zwiększ obroty silnika do n_min, utrzymuj ten tryb przez 2...3 minuty (w temperaturach otoczenia poniżej 0°C - 4...5 minut) i po ustabilizowaniu się odczytów zmierz zawartość CO, HC, a także zanotuj wartość współczynnika nadmiaru powietrza λ;
• ustaw minimalną prędkość wału silnika n_min i nie wcześniej niż po upływie 30 sekund należy zmierzyć zawartość tlenku węgla i węglowodorów. Rozpocznij pomiar na n_min powinno nastąpić nie później niż 30 sekund po zameldowaniu w trybie n_min.

W pojazdach wyposażonych w trójskładnikowy układ oczyszczania spalin i wbudowany system diagnostyczny, przed pomiarem zawartości CO i HC sprawdza się działanie silnika i układu oczyszczania spalin, korzystając ze wskazań wskaźnika diagnostycznego znajdującego się na desce rozdzielczej:

• po włączeniu zapłonu przed uruchomieniem silnika, wskaźnik diagnostyczny powinien na chwilę zaświecić się; jeżeli po włączeniu zapłonu nie pojawi się odpowiedni sygnał z kontrolki diagnostycznej, dalsza procedura testowania zostanie przerwana;
• po uruchomieniu silnika kontrolka diagnostyczna powinna zgasnąć; jeżeli wskaźnik diagnostyczny pozostaje włączony podczas pracy silnika, dalsza procedura testowania zostaje zatrzymana.

Zawartość CO i HC w spalinach

Zawartość CO i HC musi mieścić się w granicach ustalonych przez producenta pojazdu, ale nie może przekraczać:

Wyposażenie pojazdu	Pdv	CO%	HC,milion⁻¹
Samochody wyprodukowane przed 01.10.86	nmin	4.5	-
Samochody nie wyposażone w system	nmin	3.5	1200
neutralizacja spalin	n nos	2.0	600
Pojazdy wyposażone w układ dwuskładnikowy	nmin	1.0	400
układ neutralizacji spalin	n nos	2.0	200
Samochody z systemem trójskładnikowym	nmin	0.5	100
neutralizacja spalin i wyposażenie
pokładowy system diagnostyczny	n nos	0.3	100

Wartość współczynnika nadmiaru powietrza λ w stanie spoczynku przy n_nos w przypadku pojazdów wyposażonych w trójskładnikowy system neutralizacji, wartość ta musi mieścić się w granicach danych ustalonych przez producenta. W przypadku braku takich danych λ powinno mieścić się w przedziale od 0,97 do 1,03.

Modele z silnikami diesla

Jedyny test, któremu poddawane są silniki Diesla (zgodnie z GOST 21393-75), polega na pomiarze gęstości dymu w spalinach. Testy przeprowadzane są w trybie swobodnego przyspieszania i przy maksymalnej prędkości.

Uwaga: Aby test zakończył się powodzeniem, niezwykle ważne jest, aby pasek napędowy wałka rozrządu był w dobrym stanie.

Poniżej przedstawiono maksymalne dopuszczalne normy emisji dymu z silników Diesla:

• Tryb pomiaru - Krycie %, nie więcej niż
• Gdy prędkość obrotowa wału korbowego wzrasta:
• wolnossące - 40
• doładowany - 50
• Przy maksymalnej prędkości wału - 15

Zwiększona ilość dymu w spalinach może być spowodowana brudnym filtrem powietrza. W innych przypadkach, aby ustalić przyczynę, konieczna będzie konsultacja ze specjalistą.

Wymagania dotyczące stanu technicznego samochodu i silnika

Układ wydechowy	Kompletność (brak jakichkolwiek elementów układu wydechowego jest niedozwolony). Szczelność (wyciek spalin z powodu nieszczelności połączeń, rdzy, uszkodzeń mechanicznych itp. nie jest dozwolone).
System neutralizacji i inne urządzenia do redukcji szkodliwych emisji	Kompletność (brak jakichkolwiek elementów systemu neutralizacji, system oparów paliwa, egr, itp. nie jest dozwolone).
Układ wentylacji skrzyni korbowej	Kompletność systemu. Uszczelnianie elementów.
Wbudowany system diagnostyki silnika	Funkcjonowanie wskaźnika diagnostycznego odpowiadającego za prawidłową pracę silnika (wskaźnik jest wyłączony, gdy silnik pracuje).